logo songteksten.net

Zoeken

Zoekresultaten:

Mei de honkbalpet op it âlde honk It âldershûs dat wonk It klompehok mei fjirtjin pear Want elk jier twa klompen mear De line wêr`t de wask oan hong De klyster dy`t song It tsjerkfolk yn de sneinske pronk Mei de honkbalpet op it âlde honk Mar alles is fuort, alles is fuort Allinne de loften bi

Waar kan ik heen? Ik kan niet naar Duitsland Ik kan niet naar Duitsland, daar zijn ze zo streng Waar kan ik heen? Ik kan niet naar Chili Ik kan niet naar Chili, daar doen ze zo eng `k Wil niet wonen in Koeweit, want Koeweit dat is me te heet En wat Amerika betreft, dat land bestaat niet echt Wa

ik werd zomaar ergens willekeurig hier op aarde neergezet in een kansrijke buurt toevallig op een goeie plek ik leerde te lopen ik ging op eigen benen staan het doek ging voor me open om nooit meer dicht te gaan ik kon me nergens aan binden ik hield het nergens uit sloeg op de vlucht als er een bel

Wy ride mei de troika troch it wite winterwâld It friest in graad as tritich en it is ferrekte kâld De hynstehoeven knarse troch de droege farske snie `t Is yn Siberië, dus wat oars as de Dokkumer Ie Ik reiz`gje mei ús omke Wassilev út Wolgograd Dêr`t hy in winkeltsje mei wodka, tsiis en bût

als de kleuren in ons huis veranderd zijn als je ouder bent en m`n hand hebt losgelaten als de wereld jou verplicht om groot te zijn als je loopt door onbekende straten dan heb je mij nog om jou te kennen dan heb je mij nog al lijkt de afstand groot als je besluit een weg te volgen ver van hier en

ik keek op naar boven, het was rond een uur of acht ik dacht dit moet een vergissing zijn na een slapeloze nacht stond ze voor me in de trein ze keek rond het was overvol er was alleen nog plek naast mij ze was mooi en alleen dus vogelvrij het contact was snel gelegd, ik vroeg haar mee uit maar ze z

we kijken door de ramen het is een heldere nacht opeens zijn we samen wie had dit gedacht dat jij me zou vinden en dat je naast me zou staan dat je mij zou beminnen hier bij het licht van de maan je schenkt nog een glas in en ik streel door je haar we duiken weer het bed in maar toch is het raar de

ik kom niet snel in beweging ik kom langzaam over de brug en ook al zie ik water branden dan nog ben ik niet vlug ik ben niet in staat om records te breken ik sta niet echt bekend als fanatiek en ik zal nooit een onderscheiding krijgen want ik ben alles behalve uniek er zijn veel dingen die ik ond

ik hoor een lied, dat me wakker schudt ik sta op en betaal en besef dat ik je mis de straten zijn leeg, de stad is ingedut en het water in de grachten lijkt zwarter dan het is want vannacht was weer zo`n nacht dat ik geen afscheid nemen kon van mijn vrienden aan de bar en van het glas en ik ben alw

Sis Jitske, sis fanke, skink my nochris yn Foardat ik wer in nacht yn it tsjuster ferdwyn Ik kom hjir al salang, do kinst my sa goed En ik wol net wer allinne net hûs ta gean hjoed It is slútingstiid en de kroech is al leech En wat ik dy freegje is wier net sa dreech De wrâld fan tsintwurdich, it

de nacht is voorbij, de zon is vrij omhoog te gaan straks wordt het dag, de morgen is te nieuw om stil te staan het leven was wrang, het wachten te lang, maar het neemt een draai wees maar niet bang, nooit weer bang, het hoeft niet meer er zal geen dag beginnen, dat ik niet bij je ben geen uurwerk

o, nacht, ik weet `t `t wordt van mij verwacht nacht, ik voel het `t heeft me in z`n macht er is onrust in m`n hart er is onrust in m`n bloed de twijfel voedt dat bloed dat door m`n aderen vloeit geef mij een teken van leven laat me horen hoe het met je gaat laat me weten waar je staat

Het rood beschijnt de weilanden, de avond valt over het meer daar staan ze met z`n tweeën en hij kijk nog eens naar haar ze staan voor hun hut van pollen, leem en riet zijn hand ligt op haar buik, hij wordt binnenkort vader het jaar bijna vijftienhonderd, veranderde maatschappij ze hebben er niet o

It read beskynt de greiden, De jûn falt our de mar Der stean se mei har beiden En hy sjocht noch ris nei har Se stean foar harren hutte Fan pôlen, liem en reid Syn hân leit op har skutte Hy wurdt mei koarten heit It jier hast fyftjinhûnderd Feroare maatskippij Se lije der net ûnder Se fiele ha

[Oorspronkelijk tekst van Halbertsma in oud-fries) Frysk bloed, tjoch op! Wol nou'ris broeze ind siede, Ind bonsje throch myn ieren om. Flean op! Ik sjong it baeste lân fenn' ierde; It Frysce lân fol ear ind rom. Klink den, in dawerje fier yn it roun Dyn âlde eare, o Frysce groun. Ompo

het weer is onbestendig het groene hart wordt veel te druk delinquenten zijn ontsnapt maar ze hebben geen geluk de koningin is jarig en de paus is ernstig ziek ik steek m`n kop maar in het zand voor mij geen politiek want geen nieuws is goed nieuws geen nieuws is goed nieuws geen nieuws is goed ni

ik zag een man die zich liet leiden door wat een ander had gezegd zich verschuilen achter kreten overtuigend maar onterecht hij hoefde niet te denken dat werd voor hem gedaan als hij weer voor een keuze kwam te staan hun opzet leek te werken ze spraken duidelijke taal gevoelloze harde woorden verpa

Graag - De Kast[Songtekst]
zal ik straks nog bij je komen ik ben de hele avond vrij heb je zin om weg te dromen net zoals die keer bij mij en ik wet dat het geen hout snijdt en je zegt dat het niets wordt maar misschien dat het wat afleidt ook al duurt het maar zo kort wil je teder met me vrijen wil je zacht worden verwend w

Blau is de himel bern, dizich de moarn Blommen ûntweitsje, heech stiet it koarn Wy bliuwe altyd grien, grien as it gers De sjongst fol fleur en sin dyn heit syn fers Foar ivich en altyd grien, grien as it kroas Sa grien is de leafde, myn greideroas Hjir yn ús greidelân, hjir yn ús greidelân H

de straat is stil verlaten een man alleen loopt in zichzelf te praten kijkt om zich heen verlichte neonborden verleiden stil de stad is grijs geworden haar adem kil er is een boom verdwenen hij was al oud een groot kantoor verschenen hij krijgt het koud verlichte raamkozijnen verleiden zacht hij

De contouren in het land vervagen in de mist het schemer wordt verdrongen de nacht wordt uitgewist in een doolhof van emoties is de tijd voorbijgegaan dan loop ik naar de kamer waar jouw spullen niet meer staan Ik pak de eerste krant ik blader er doorheen en als ik koffie wil gaan zetten zet ik tev

soms zit je te stressen en maak je je kwaad is de deadline verstreken en ben je weer te laat dan doe je het half maar zit je toch te zweten je hebt te weinig tijd je had het kunnen weten maar wij zijn helemaal klaar helemaal klaar helemaal klaar en tot einde houdbaar ik kan m`n mond nooit houden `

als een boemerang terugkomt op de plek vanwaar je `m gooit geeft dat een goed gevoel je hebt je doel voltooid als een marathonloper over de finish komt zie je geluk in z`n ogen dus jaren trainen is gezond de parachutist die aan een draadje hangt heeft geen angst voor de hoogte hij heeft alles in de

ik heb vandaag het geweten in de ogen willen kijken ik heb getracht door te dringen tot de bron maar onderweg halverwege zag ik gezichten verbleken van mensen als jij en ik in conflict sta me bij ik tast in het duister sta me bij ik hoor gefluister van de kille stemmen die over lijken gaan ik he

opgesloten in het lot het gaat niet meer zoals je wilt je wordt gedwongen sterk te zijn al is er niemand die het zegt de last rust op je schouders en het gaat maar niet voorbij alleen door anoniem te blijven wordt je gespaard kom je hoger dan wordt je neergehaald maar je hebt voor hetere vuren ge

je speelt met mij zoals de wind speelt met je haar je trekt me aan je stoot me af m`n liefde weegt te zwaar je verbergt de twijfel als je geheim wordt bedreigd in de hoop dat er niemand vraagt naar wat je eigenlijk verzwijgt want je wilt je niet binden dus zeg je steeds de woorden waar je niets mee

de stilte duurt te lang, je bent afwezig zo onbereikbaar als ik in je ogen kijk er groeit een afstand tussen ons beiden we gaan elkaar steeds meer ontwijken en woorden bereiken geen doel onrustig vertel je dat je weggaat je wilt de stad in, je moet er even uit er is een leegte als je weg bent het i

ze dwalen op de grens alles lijkt kapot gevangen in de lens of in de baan van het schot scherpe ogen vol emotie en vol strijd als fakkels die zullen blijven branden voor rechtvaardigheid iedereen zal strijden voor z`n rechten iedereen wil weten waar ie staat iedereen zal altijd blijven vechten a

ik weet niet of je zit te wachten op een vriendelijk woord van mij als ik jou oproep in mijn gedachten dan wordt ik zo blij van jou ik voel het als ik jou voorbij loop als ik je zie je stem weer hoor het zit in honderdduizend vlinders die zoet zweven door mijn lijf ik heb je lief mijn hele leven `t

ik kon niet weten wat me nog te wachten stond ik ben vergeten hoe het eigenlijk begon maar ik raakte in je netten en ik wilde me verzetten ik wist niet eens of ik je aardig vond we bleven praten maar ik hield de deur op slot het liep in de gaten maar toch bleef ik buiten schot ik wou vooral niets l

de gordijnen heb je open binnen brandt er licht ik zie je in de kamer lopen ik zie een ogenblik jouw gezicht als ik voor de tiende keer aan je huis voorbij rijd je huis, de deur, de bel, `t is binnen handbereik toch wordt de afstand groter, elke keer als ik er naar kijk en de moed ontbreekt, om de s

Het lijkt alsof de tijd aan mij voorbij gaat `t Is net of later nooit begint Ik mijd de grote weg, neem vaak een zijstraat Zodat ik geen nieuwe dingen vind Vroeger wist ik nooit wat ik wou worden Ik kon niet kiezen uit zoveel Ik dacht en denk nog steeds niet vaak aan morgen En neem het liefst aan a

nog geen dag na de eerste keer dat ik je zag kon ik aan niets anders meer denken ik was volledig van slag nu rij ik hier bezeten door het donker van de nacht ik wil sneller dan m`n auto want ik voel dat je op me wacht als ik in je ogen kijk dan kan ik alles aan als ik in je ogen kijk dan wil ik er

je hoeft geen indruk op mij te maken zoals je bent zo is het goed uit hetzelfde hout gesneden door dezelfde droom gevoed ik hoef van jou geen dure verhalen geen cliche is aan mij besteed jij bent voor mij geschapen jij verzacht het grootste leed geef je aan mij, laat het vuur in je branden we zien

De nacht is foarby, de sinne is frij, om heech te gean Aanst wurdt it dei, de moarn is te nij, om stil te stean It libben wie wrang, it wachtsjen te lang. Mar 't nimt in kear Wês mar net bang, nea wer bang, it hoecht net mear Der sil gjin dei begjinne, dat ik net by dy bin Gjin oerwurk foar ús ri