logo songteksten.net

Zoeken

Zoekresultaten:

op een doordeweekse dag vroeg in de avond ik laat de bel gaan en strijk neer op de bank ik zap de halve wereld rond zonder te kijken naar het nieuws dat ik mijn leven lang ken fragmenten van een oude film een cursus leven voor beginners met gevoel voor show maar mijn kop zit veel te vol om th

Nooit gelogen, nooit bedrogen Maar 't is anders dan voorheen Wel als maatjes door één deur Maar minnaars zonder kleur Ik voel me zo alleen Lege dagen, zonder klagen Glijden ongemerkt voorbij We doen of ze niet bestaan Waar is het misgegaan Voel jij nog iets voor mij We hebben woorden zonder woor

ik rijd meestal rechts van de weg want anders gaat het verkeerd ik lees een zin van links naar rechts want dat heb ik zo geleerd ik houd m`n mond dicht als ik eet want anders maak ik geluid ik was m`n haar twee keer per week want anders ziet het er... dan ziet het er niet uit maar waarom rijden ze

Koest do net sjen, koest do net oan myn eagen sjen Dat ik gjin fjoer mear yn my hie Wêr wie de stim, wêr wie de stim dy't tsjin my sei Dat ik myn dream ferjitten wie En de dagen gien foarby en ik libbe mei de dei Want ik hoechde net te witten fan de moarn Sa ticht by dy, myn hiele libben wie'k by

Fryslân do libbest, do libbest as in hert, gjin dei dat ik net even oan dy tink. Der baarnt in fjoer yn my, in libbenslang ferlet, dy te rûken, dy te sjen dyn taal te hearren, myn byld fan dy is noch net skansearre: dyn wide loften, de sinne oer it waad, boerepleatsen yn it beammeskaad, de âlde t

ik weet nog dat het maandag was, ik keek naar MTV het was business as usual, hoewel ik het graag zie de krant werd bij me thuisbezorgd ik keek hem vluchtig door de koppen had ik snel gezien, het stelde niet veel voor en net toen ik hem weg wou doen zag ik een advertentie staan het beeld dat voor mij

Paradys by it dashboardljocht Syb: O ik wit it noch mar al te goed, krekt as barde alles justerjûn We perkearden by de mar en fieder wie gjin ien dêrby En ik hie noch nea in faam, nea sa`n moaie faam asto wiest En alle maten ut `e klasse wiene fêst jeloers op my En no fiel ik dy waarme gleone h

Ik seach okkerdeis in foto fan in âld Dauphine, pake syn wein En ik tocht by my sels hoe koene wy der ea yn, yn pake syn wein Ik moat laitsje as ik werom tink oan dy tiid It wie pake`s earste auto en wat wie er bliid Hy siet grutsk efter it stjoer mei in grouwe sigaar, yn pake syn wein, pake syn

het licht op rood `t is druk op straat het schiet niet op `k ben veel te laat naast me staat ze in de rij ze maakt zich mooi ze kijkt opzij ziet ze mij of staart ze is ze vrij of gaat ze terug naar huis of gaat ze dansen dan geeft ze gas en gaat haar gang waar rijdt ze langs is het nog lang woont

Simmer 2000, safolle minsken Ien fan komôf, ien yn de taal Friezen út alle lannen Nimmen gelyk, elk syn ferhaal `k Seach in omke út Nij Seelân En myn nichtsje út Kanada Wêr`t wy op `e wrâld en wiene Elkenien kaam nei Fryslân ta Oer 2000 jier is dit folk noch altiten ien wurdt ús taal noch

het licht op rood `t is druk op straat het schiet niet op `k ben veel te laat naast me staat ze in de rij ze maakt zich mooi ze kijkt opzij ziet ze mij of staart ze is ze vrij of gaat ze terug naar huis of gaat ze dansen dan geeft ze gas en gaat haar gang waar rijdt ze langs is het nog lang woont

Moarn sil de sinne skine/ Morgen zal de zon schijnen de ljochten yn de spegel ferdwine efter my de stêden kleurje read ik ryd der oan foarby allinnich yn de polder tusken hjoed en moarn troch de smoutte fan de nacht wêr `t it lûd is ferstoan moarn sil de sinne skine foar my en begjin ik opnij f

Jo krije `n man wol út in lân, jo krije `n lân net út in man Wêr hat sa `n heitelân dat einliks oan ferrsjinne It spuit syn erfgenamen út, it jout syn bern in skop en slút De doarren foar dy `t gjin droech brea fertsjinje kinne Sjoch ik ze stean in Rotterdam, Marino, Ali of Acham Mei tryste

ik bring dy yn dyn bedsje de gerdinen haw ik sletten dyn moaie eagen binne swier it bearke op dyn kessen bist noch nea in dei fergetten `t is krekt as do al trije jier moat altyd mei en at se wei is moat `k har fine wat bin ik mâl mei dy it wie in moaie dei rûnst op dyn klompkes yn `e blikke in f

Fjirtjin wiene wy of fyftjin Âlder ha wy grif net west Do wiest by jim omke en muoike 'k wit it allegear noch bêst It wie simmer en ik fytste Hieltyd jim hûs foarby Do siest yn 'e tún en lakest Ik wie stapelgek op dy Hiest in blûske oan mei knoopkes 15 knoopkes lyts en blau Knoopke 1, ferlege

Ik rûn op in snein mei myn maat yn `e rein En wy seinen: wêr sille wy ris hinne Omdat jo sa sneins by ús yn dat gat Wol in kûgel troch it doarp jaaie kinne Dan is it sa saai op `e klaai, och oerdei falt it mei Dan is elk oan it wurk Mar sneins is der neat te beleven En dan is it leven sa

Do bliuwst my noch sa by, doarpke út myn tiid Der is sa`n soad ferdwûn mar dochs bliuwst sa swiet En wat der net lykop mei myn jeugd ferdwynt Der is altyd dy sin dy`t my oan dy bynt Ea woe`k hjir sa graach wei mei it fluch ferkear Mar ik bliuw no faker thús, tinkend oan alear Yn dy sit noch bewee

De nacht is foarby, de sinne is frij, om heech te gean Aanst wurdt it dei, de moarn is te nij, om stil te stean It libben wie wrang, it wachtsjen te lang. Mar 't nimt in kear Wês mar net bang, nea wer bang, it hoecht net mear Der sil gjin dei begjinne, dat ik net by dy bin Gjin oerwurk foar ús ri

Er is een engel uit de hemel weggevlogen en ze heeft haar glazen vleugels afgelegd toen ze alles had gedaan om weg te mogen kwam ze met een zachte landing in m`n warme bed terecht Als ze lacht dan klinken duizenden violen en in haar ogen staat een grote regenboog er is iets hemels in haar aardse li

nog geen dag na de eerste keer dat ik je zag kon ik aan niets anders meer denken ik was volledig van slag nu rij ik hier bezeten door het donker van de nacht ik wil sneller dan m`n auto want ik voel dat je op me wacht als ik in je ogen kijk dan kan ik alles aan als ik in je ogen kijk dan wil ik er

Het lijkt alsof de tijd aan mij voorbij gaat `t Is net of later nooit begint Ik mijd de grote weg, neem vaak een zijstraat Zodat ik geen nieuwe dingen vind Vroeger wist ik nooit wat ik wou worden Ik kon niet kiezen uit zoveel Ik dacht en denk nog steeds niet vaak aan morgen En neem het liefst aan a

ik kon niet weten wat me nog te wachten stond ik ben vergeten hoe het eigenlijk begon maar ik raakte in je netten en ik wilde me verzetten ik wist niet eens of ik je aardig vond we bleven praten maar ik hield de deur op slot het liep in de gaten maar toch bleef ik buiten schot ik wou vooral niets l

ik weet niet of je zit te wachten op een vriendelijk woord van mij als ik jou oproep in mijn gedachten dan wordt ik zo blij van jou ik voel het als ik jou voorbij loop als ik je zie je stem weer hoor het zit in honderdduizend vlinders die zoet zweven door mijn lijf ik heb je lief mijn hele leven `t

als een boemerang terugkomt op de plek vanwaar je `m gooit geeft dat een goed gevoel je hebt je doel voltooid als een marathonloper over de finish komt zie je geluk in z`n ogen dus jaren trainen is gezond de parachutist die aan een draadje hangt heeft geen angst voor de hoogte hij heeft alles in de

soms zit je te stressen en maak je je kwaad is de deadline verstreken en ben je weer te laat dan doe je het half maar zit je toch te zweten je hebt te weinig tijd je had het kunnen weten maar wij zijn helemaal klaar helemaal klaar helemaal klaar en tot einde houdbaar ik kan m`n mond nooit houden `

De contouren in het land vervagen in de mist het schemer wordt verdrongen de nacht wordt uitgewist in een doolhof van emoties is de tijd voorbijgegaan dan loop ik naar de kamer waar jouw spullen niet meer staan Ik pak de eerste krant ik blader er doorheen en als ik koffie wil gaan zetten zet ik tev

Blau is de himel bern, dizich de moarn Blommen ûntweitsje, heech stiet it koarn Wy bliuwe altyd grien, grien as it gers De sjongst fol fleur en sin dyn heit syn fers Foar ivich en altyd grien, grien as it kroas Sa grien is de leafde, myn greideroas Hjir yn ús greidelân, hjir yn ús greidelân H

[Oorspronkelijk tekst van Halbertsma in oud-fries) Frysk bloed, tjoch op! Wol nou'ris broeze ind siede, Ind bonsje throch myn ieren om. Flean op! Ik sjong it baeste lân fenn' ierde; It Frysce lân fol ear ind rom. Klink den, in dawerje fier yn it roun Dyn âlde eare, o Frysce groun. Ompo

It read beskynt de greiden, De jûn falt our de mar Der stean se mei har beiden En hy sjocht noch ris nei har Se stean foar harren hutte Fan pôlen, liem en reid Syn hân leit op har skutte Hy wurdt mei koarten heit It jier hast fyftjinhûnderd Feroare maatskippij Se lije der net ûnder Se fiele ha

Sis Jitske, sis fanke, skink my nochris yn Foardat ik wer in nacht yn it tsjuster ferdwyn Ik kom hjir al salang, do kinst my sa goed En ik wol net wer allinne net hûs ta gean hjoed It is slútingstiid en de kroech is al leech En wat ik dy freegje is wier net sa dreech De wrâld fan tsintwurdich, it

Al as in jonkje fan in jier as tsien gie hy syn eigen gong Wat him net sinde dêr gie hy tsjin yn, al wie hy noch sa jong Doe`t hy in jier as fjouwer âlder wie en it libben yn `e gaten krig` Doe wist hy wat hy letter woe, hy dreamde doe al fan it avontoer En no`t hy dan folwoeksen is sit hy oan ni

Wy ride mei de troika troch it wite winterwâld It friest in graad as tritich en it is ferrekte kâld De hynstehoeven knarse troch de droege farske snie `t Is yn Siberië, dus wat oars as de Dokkumer Ie Ik reiz`gje mei ús omke Wassilev út Wolgograd Dêr`t hy in winkeltsje mei wodka, tsiis en bût

Waar kan ik heen? Ik kan niet naar Duitsland Ik kan niet naar Duitsland, daar zijn ze zo streng Waar kan ik heen? Ik kan niet naar Chili Ik kan niet naar Chili, daar doen ze zo eng `k Wil niet wonen in Koeweit, want Koeweit dat is me te heet En wat Amerika betreft, dat land bestaat niet echt Wa

Mei de honkbalpet op it âlde honk It âldershûs dat wonk It klompehok mei fjirtjin pear Want elk jier twa klompen mear De line wêr`t de wask oan hong De klyster dy`t song It tsjerkfolk yn de sneinske pronk Mei de honkbalpet op it âlde honk Mar alles is fuort, alles is fuort Allinne de loften bi

jij weet wat je doet je gaat altijd recht door zee ik verander met de dag ik loop en praat met iedereen mee jij kent je limiet ik ga meestal net te ver we staan nog lang niet quitte maar ik doe water bij de wijn ik zal er altijd voor je zijn als dat genoeg is wat doet het er dan toe wat ik zeg